Danıştay 2. Daire E.2021/6952 K.2024/1270

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının görev yerini terk ettiğine delil olarak Emniyet Müdürü tarafından hazırlanan rapor ve kamera kayıt çözümlerinin gösterildiği; raporun değerlendirilmesinde.

Emniyet Müdürünün denetim için geldiği sırada davacılarla telsiz veya telefon aracılığıyla iletişime geçmediği, davacıların görevlendirildiği alanın büyüklüğü ve dinlenme ve ihtiyaçları için İlçe Emniyet Müdürlüğü binasını kullandıkları da gözönünde bulundurulduğunda davacılarla iletişim yolunu denemeden doğrudan görev yerini terk ettikleri yönünde hazırlanan raporun delil teşkil edebilecek nitelikte olmadığı; kamera kayıtlarına ilişkin ise; davacı ve komiser yardımcısına görevlerini ifa etmeleri için araç tahsis edilmediği, davacının görev mahallinde bulunduğuna dair ilçede görevli polislerin ifadelerinin bulunduğu,

görev bölgelerinde ihtiyaçlarını giderebilecekleri ve dinlenebilecekleri bir tesisin bulunmadığının 19/01/2015 tarihli araştırma tutanağından anlaşıldığı, dinlenme, ihtiyaç giderme ve tutanak tutmak için İlçe emniyet Müdürlüğü binasını kullandıkları ve ara ara bu binaya giriş çıkış yaptıklarının kamera kayıtları ve ilçede görevli polislerin ifadelerinden anlaşıldığı, nöbetin kış ayına denk gelmesi nedeniyle kar veya yağmur gibi olumsuz hava şartlarında da davacının ve diğer polis memurunun korunma amacıyla İlçe Emniyet Müdürlüğü binasını kullandığı anlaşıldığından,

davacının görev yerini terk ettiği iddiası sübuta ermediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacının, nöbetçi emniyet müdürü tarafından nöbet yerinde yapılan kontrolde görev yerinde bulunamadığı, ihtiyaç gidermek ve dinlenmek için geldiği emniyet müdürlüğü binasında makul sürenin üzerinde vakit geçirdikleri, dolayısıyla, davacının görev yerini terk etme fiilinin sübuta erdiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosyanın tekemmül ettiği görüldüğünden, davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.