Danıştay 2. Daire E.2021/8518 K.2023/4166

Dava Konusu İstem

Dava.

Ankara İl Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapan davacı tarafından, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 7/A-4. maddesi uyarınca ''Belirlenen durum ve sürelerde mal bildiriminde bulunmamak veya gerçeğe aykırı bildirimde bulunmak ya da malvarlığında meydana gelen değişikliği bir ay içinde bildirmemek'' fiilini işlediğinden bahisle 12 ay uzun süreli durdurma cezası ile tecziyesi gerekmekte ise de aynı Tüzük'ün 15. maddesi uygulanarak 4 ay kısa süreli durdurma cezasıyla cezalandırılmasına,

öğrenim durumu nedeniyle yükselebileceği kadronun son kademesinde bulunduğundan "brüt aylığının 1/4 oranında kesilmesine'' ilişkin Ankara Valiliği İl Polis Disiplin Kurulunun … günlü, … sayılı kararının kendisine ilişkin kısmının iptali ile 2014 yılı Aralık ayı maaşından kesilen 828,85-TL'nin yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ...

İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda; disiplin cezasına konu tarlaların 19/09/2012 tarihinde satın alındığı, en geç 19/10/2012 tarihinde mal bildiriminde bulunması gerektiği halde bildirimde bulunmayan davacıya disiplin cezası verilebilme yetkisi, suçun işlendiği tarihten itibaren 2 yıl geçmesiyle dolduğundan, davacıya en son 19/10/2014 tarihinde disiplin cezası verilmesi gerekirken bu tarihten sonra 30/10/2014 tarihinde verilen disiplin cezasının, disiplin cezası verme yetkisi yönünden zamanaşımına uğradığı sonucuna varıldığı,

bu nedenle, disiplin cezası verme yetkisi zamanaşımına uğradıktan sonra tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği, hukuka aykırı bulunan dava konusu disiplin cezası işlemi nedeniyle davacının maaşından yapılan kesintilerin yasal faizi ile birlikte tazmini gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, davacının 2014 yılı Aralık ayı maaşından yapılan kesintinin, davanın açıldığı 31/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya iadesine hükmedilmiştir.

Daire Kararının Özeti : Davalı idarenin temyiz başvurusu üzerine Danıştay Beşinci Dairesinin 16/05/2019 günlü, E:2016/22581, K:2019/3715 sayılı kararıyla; olayda, soruşturma aşamasında davacı tarafından sunulan mal beyanında, ceza verilmesine sebep olarak gösterilen edinim tarihi 19/09/2012 olan 3 adet tarlanın edinim tarihinin sehven 10/04/2006 olarak yazıldığı ve davacının mal varlığını gizleme maksadıyla hareket etmediğinin görüldüğü,

bu durumda, hakkında yürütülen soruşturma kapsamında soruşturmayı yürüten müfettiş tarafından mal beyanında bulunmasının istenilmesi üzerine ek mal beyanı ile edindiği malları bildirdiği görülen ve bu hususları gizleme maksadı da taşımadığı anlaşılan davacının, anılan cezanın konuluş amacı göz önünde bulundurularak suç işleme kastıyla hareket etmediği ve disiplin cezasını gerektirecek bir eyleminin mevcut olmadığı sonucuna ulaşıldığından, söz konusu disiplin cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmediği belirtilerek Mahkeme kararının gerekçeli onanmasına hükmedilmiştir.

KARAR DÜZELTME TALEBİNDE

BULUNANIN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek Danıştay Beşinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Davalı idarenin karar düzeltme isteminin kabulü ile gerekçeli onama kararı kaldırılarak İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Kararın düzeltilmesi dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesinin 1/c fıkrasına uygun bulunduğundan, davalı idarenin karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Beşinci Dairesinin 16/05/2019 günlü, E:2016/22581, K:2019/3715 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlığın esası yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, davalı idare tarafından dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun ''Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar'' başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Anılan Kanun maddesinin gerekçesinde ise; temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekalet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

Uyuşmazlıkta, İdare Mahkemesince, davacının 2014 yılı Aralık ayı maaşından yapılan kesintinin, davanın açıldığı 31/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya iadesine hükmedilmiş ise de; davanın açıldığı tarihin 31/12/2014 olduğu anlaşıldığından, davacı lehine 31/10/2014 tarihinden itibaren faize hükmedilmesinde hukuki isabet görülmemiştir.

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan, düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, hüküm fıkrasında yer alan "... davacının 2014 yılı Aralık ayı maaşından yapılan kesintinin, davanın açıldığı 31/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya iadesine" şeklindeki ibarenin "... davacının 2014 yılı Aralık ayı maaşından yapılan kesintinin, davanın açıldığı 31/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya iadesine" şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.