Danıştay 2. Daire E.2021/9131 K.2024/3236

Dava Konusu İstem

Dava; Konya ili, Ereğli İlçe Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapan davacı tarafından, "Amir ve üstlerinin, görev ve mesleki konulara veya tutum ve davranışlarına ilişkin uyarılarına uymamak veya umursamamak" fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 5/A-4 maddesi uyarınca 3 günlüğe kadar aylık kesimi cezası ile cezalandırılması gerekmekte ise de aynı Tüzük'ün 14. maddesinin tatbiki suretiyle bir derece ağır ceza olan "4 ay kısa süreli durdurma" cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Konya Valiliği İl Polis Disiplin Kurulunun ... günlü, ... sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti :...İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının iki polis memuru ile birlikte 14/01/2011 tarihinde Ereğli Adliyesine bir şüpheli getirdiği sırada, şüphelinin sevk işlemleri ile ilgili olarak kaleme girdiğinde, Cumhuriyet savcısının kendisine dışarıda beklemesini söylemesine rağmen dışarıya çıkmadığı ve Cumhuriyet savcısı ile tartıştığı iddialarıyla ilgili olarak hakkında disiplin soruşturması başlatıldığı, yapılan soruşturma sırasında davacı dışında 7 kişinin ifadesine başvurulduğu, Cumhuriyet savcısı ve katip tarafından, davacının anılan fiilleri işlediği yönünde beyanda bulunulduğu,

şüpheliyi adliyeye getiren diğer iki polis memurunun ise davacının sesini yükseltmediği ve nezaket dışına çıkmadığı, Cumhuriyet savcısı tarafından hazırlattırılan tutanağı, gerçeği yansıtmadığı için imzalamadıkları yönünde beyanda bulundukları, ifadesi alınan diğer iki polis memurunun ise, Cumhuriyet savcısının talimatı üzerine gelip tutanak tuttukları, ancak olaya şahit olmadıklarını belirttikleri, o gün şüpheli olarak adliyeye getirilen H.A. isimli kişinin savcılıkta alınan ifadesinde ve soruşturma sırasında alınan ifadesinde;

davacının sesini yükseltmediğini, aksine Cumhuriyet savcısının aşırı agresif olduğu ve onun davacıya bağırdığını beyan ettiği, bütün bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacıya isnat olunan amir ve üstlerinin, görev ve mesleki konulara veya tutum ve davranışlarına ilişkin uyarılarına uymamak veya umursamamak fiilinin sübuta ermediği, davacı hakkında tesis edilen disiplin cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacı ile Cumhuriyet savcısı arasında geçen konuşmaların başlangıcına zabıt katibinin şahit olduğu, zabıt katibinin ifadesinde ise davacının Cumhuriyet savcısının talimatına uymadığı ve umursamaz bir tavır takındığını beyan ettiği, davacıya isnat edilen eylemin sübut bulduğu, davacı hakkında tesis edilen işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince. Danıştay Onikinci Dairesi tarafından Danıştay Başkanlık Kurulunun 22/12/2014 günlü, K:2014/17 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesine.

Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesi tarafından Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Beşinci Dairesine, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada.

Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.