Danıştay 2. Daire E.2022/1127 K.2022/3137

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davanın reddi yolunda verilen kararının, Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesinin 09/06/2016 günlü, E:2015/7903, K:2016/4514 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyulmak suretiyle; iş yerinde yürütüleceği belirtilen ruhsata konu masaj salonu faaliyetinin umuma açık istirahat ve eğlence yerleri arasında yer almadığı, tapu kaydında ve yapı kullanma izin belgesinde mesken kullanımının bulunmadığı, mesken kullanımı öngörülmeyen işyerleri için umuma açık istirahat ve eğlence yeri olmaması halinde kat maliklerinden muvafakat gerekliliği bulunmadığı,

mülk sahibi tarafından muvafakatı olmadığı yolunda davalı idareye dilekçe verilmesine rağmen davacı ile kira sözleşmesi imzalandığı, anılan sözleşmeye aykırı kullanım ya da sözleşmenin geçersizliği konusunun ise adli yargı merciilerinde açılacak davalarda öne sürülebileceği ve bu şekilde herhangi bir dava açıldığına dair bilgi ve belge de bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, taşınmaz malikince taraflarına verilen 06/11/2012 tarihli dilekçede tarafınca imzalanmış bir kira sözleşmesi olmadığı ve taşınmazın masaj salonu olarak kullanımına muvafakatinin de olmadığının belirtildiği, işyeri ile ilgili başkaca da şikayetler olduğu ve masaj salonları için kat maliklerinin oybirliği ile karar alması gerektiği belirtilerek kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

İstemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.