Danıştay 2. Daire E.2022/1569 K.2022/3940

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davanın reddi yolunda verilen kararının, Danıştay Onuncu Dairesinin 12/12/2019 günlü, E:2014/2997, K:2019/10335 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyulmak suretiyle, 6183 Sayılı Kanun'un 37. maddesine göre, ödeme zamanı tesbit edilmemiş amme alacağının takibine geçilebilmesi için alacağın usulüne uygun bir şekilde ilgiliye tebliğ edilmesi ve ödeme için bir aylık süre tanınması gerektiği, davalı idare tarafından 6183 sayılı Kanun'un 37. maddesi uyarınca bir aylık ödeme süresi tanınmadan ve vade tarihi belirlenmeden tesis edilen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarece, Kabahatler Kanunu ile Kaçakçılıkla Mücadele Kanunlarında idari para cezalarının ödeme sürelerinin belirtilmediği, özel kanunlarında vadesi belirlenmemiş bulunan idari para cezalarına ilişkin yaptırım kararlarında, kararı veren mercii tarafından ödemenin 1 ay içinde yapılmasına ilişkin ifade bulunması gerektiği, dava konusu yaptırımın kesinleşme tarihinin 30/07/2012 olduğu ve ödemeye ilişkin 1 aylık vadenin de 30/08/2012 tarihi olduğu, başka bir anlatımla vadesinin belirli olduğu ileri sürülerek, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.