Danıştay 2. Daire E.2022/2154 K.2022/4041

… İdare Mahkemesince verilen davanın reddi yolundaki … günlü, E:… , K:… sayılı karar, Danıştay Onuncu Dairesinin 26/02/2020 günlü, E:2019/9758, K:2020/927 sayılı kararı ile bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti :. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla. Danıştay Onuncu Dairesinin bozma kararına uyularak.

01/07/2017 günlü, 30111 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7033 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile 394 sayılı Hafta Tatili Hakkında Kanunun yürürlükten kaldırıldığı, 394 sayılı Kanun, günümüz itibarıyla yürürlükten kaldırılmış olsa da dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olduğundan, anılan Kanun hükümlerine göre inceleme yapılması gerektiği, 394 sayılı Kanun'da kural olarak hafta tatilinde çalışılmayacağının düzenlendiği, bazı iş yerlerinin bu kuralın dışında tutulduğu,

bunların dışında kalan iş yerlerinin de hafta tatilinde çalışabilmeleri için iş yerinin sahibi veya mesul müdürünün ilgili belediye meclisine başvuruda bulunarak hafta tatili ruhsatı alması gerektiği, ruhsat alınmaksızın hafta tatilinde çalışılıp çalışılamayacağına yönelik başvuruların da hafta tatili ruhsatı vermeye yetkili olan belediye meclisi tarafından karara bağlanması gerektiği, bu durumda, belediye başkanı adına genel sekreter yardımcısı imzası ile tesis edilen işlemde yetki yönünden hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.