Danıştay 2. Daire E.2022/314 K.2022/4926

....

İdare Mahkemesinin ... günlü, E..., K:... sayılı kararı ile dava konusu işleme ilişkin kısmı yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacının yeniden komiser yardımcısı rütbesine terfi ettirilmesi talebinin incelenmeksizin reddine, davacının dava konusu işlem nedeniyle komiser yardımcılığı görevinden alındığı tarihten itibaren yoksun kaldığı özlük haklarının ve bu kapsamda maaş farklarının davalı idarece davacıya ödenmesine hükmedilmiş olup anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine.

Danıştay Beşinci Dairesinin 13/11/2018 günlü, E:2016/19245, K:2018/17442 sayılı kararı ile mahkeme kararının incelenmeksizin redde ilişkin hüküm fıkrasının, yargılama giderinin 1/3'ünün davacı üzerine bırakılmasına ilişkin hüküm fıkrasının ve vekalet ücretine ilişkin kısmının bozulmasına karar verilmiş, bu karara yönelik davalı idarenin karar düzeltme istemi de Dairemizin 29/09/2021 günlü E:2021/2890, K:2021/2998 sayılı kararı ile reddedilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Bozma kararına uyulmak suretiyle verilen, ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava dilekçesinde yer alan komiser yardımcısı olarak görev yapan davacının rütbesinin tenzil edilerek polis memuru olarak atanmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptalinin yanında talep edilen yeniden komiser yardımcısı olarak terfi ettirilmesi isteminin bir bütün olduğu,

davacı hakkında tesis edilen tenzili rütbe işleminin iptali halinde yeniden komiser yardımcısı olarak atanmasının iptal hükmünün hukuki sonucu olduğu hususu göz önüne alındığında, davacının yeniden komiser yardımcısı olarak terfi ettirilmesi isteminin davanın özeti kısmına yazılarak incelenmeksizin reddi yönünde hüküm kurulmasında ve davacı aleyhine yargılama gideri ile vekalet ücretine hükmedilmesine gerek görülmediği, vekalet ücreti yönünden ise; davacının talebi üzerine 16/07/2014 tarihinde duruşma yapıldığı, duruşmaya davacı ile davalı idare vekillerinin katıldığı,

17/07/2014 tarihinde esas hakkında karar verildiği ve davacı lehine duruşmasız yargılamalar için öngörülen vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmış olup, vekalet ücretine kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Asgari Avukatlık Ücret Tarifesi üzerinden ve duruşmalı yargılamalar için öngörülen tutar esas alınarak hükmedilmesi gerektiğinden, ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda yer alan incelenmeksizin redde ve yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına, davacı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesine,

davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Asgari Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN TARAFLARIN İDDİALARI

Davacı tarafından; İdare Mahkemesince verilen 17/07/2014 tarihli hükmün bozularak ortadan kaldırılmış olduğu ve yeni verilen 05/11/2021 hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 2021 yılı A.A.Ü.T duruşmalı işler için öngörülen 3.110,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, bu nedenle mahkeme kararının, düzeltilerek onanması yahut bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

Davalı idare tarafından; Mahkeme kararının öncelikle usuli açıdan hatalı olduğunu, İlk derece mahkemelerinin Danıştay’ın kararı üzerine önceki kurulan hükümlerinin ilgili kısımlarının kaldırılmasına karar veremeyecekleri; davacının yerinde olmayan talebi nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve bu kararın verilmesine neden olan taraf aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken aleyhlerine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesinin, hukuka aykırı olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Davacı tarafından, cevap verilmemiş olup davalı idare ise temyiz isteminin reddi gerektiğini ileri sürmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.