Danıştay 2. Daire E.2022/493 K.2023/2959

Dava Konusu İstem

Dava; İstanbul ili, Maltepe ilçesi, ...Mahallesi, ...pafta, ...ada, ...parselde bulunan mülkiyeti Maltepe Belediyesine ait taşınmazın 750 m²'lik kısmının fuzulen işgal edildiğinden bahisle 24/05/2001-03/03/2010 tarihleri arasındaki dönem için 342.959,00 TL ecrimisil istenilmesine dair ...günlü, ...sayılı Encümen kararı ile anılan dönem için 342.959,00 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ...günlü, ...sayılı ecrimisil ihbarnamesi ile buna yapılan itirazın reddine ilişkin ...günlü, ...sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Danıştay Onuncu Dairesinin 28/03/2017 günlü, E:2016/5567, K:2017/1677 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle yeniden yapılan inceleme sonucunda verilen ...İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; mahallinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu işlemlerin 228.120,08-TL'lik kısmının iptaline, 19.361,92-TL'lik kısmı yönünden davanın reddine, idare tarafından terkin olunan 95.477,00-TL'lik kısmı yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, ecrimisil bedelinin mevzuata uygun olarak takdir edildiği, bilirkişilerce belirlenen ecrimisil bedelinin çok düşük olduğu ileri sürülerek, İdare Mahkemesi kararının aleyhine olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

MÜDAHİLİN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.