Danıştay 2. Daire E.2023/2804 K.2024/338

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

….

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 02/06/1941 günlü, 4055 sayılı Kanun ile değişik 95. maddesinde yer alan ''Kabahat ile mahküm olan kimse hüküm tarihinden itibaren bir sene içinde bir cürümden veya evvelki hükmün verildiği mahaldeki Asliye mahkemesinin kazası dairesinde diğer bir kabahatten dolayı aynı cinsten veya daha ağır bir cezaya, cürüm ile mahküm olan kimse hüküm tarihinden itibaren beş sene içinde işlediği diğer bir cürümden dolayı evvelce verilen ceza cinsinden bir cezaya yahut hapis veya ağır hapis cezasına mahküm olmazsa,

cezası tecil edilmiş olan mahkümiyeti esasen vakı olmamış sayılır..." hükmü dikkate alındığında, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümleri uyarınca tecil edilmiş bir mahkumiyet kararının, Devlet memurluğuna alınmak için bir engel oluşturmayacağı ve bu hükmün halen Devlet memuru olan kişiler hakkında da 657 sayılı Kanun'un 98/b maddesi uyarınca göreve son verme işlemi uygulanamayacağının açık olduğu,

davacının 24/09/2003 tarihinde işlemiş olduğu "Görevi kötüye kullanma" suçundan dolayı aldığı "1 yıl" hapis cezasının ertelendiği dikkate alındığında, bu aşamada, davacının Devlet memuru olmak için mevzuatta belirtilen şartları taşımadığının kabulüne olanak bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline, işlemden dolayı yoksun kaldığı özlük haklarının 31/07/2014 tarihinden itibaren davacı iadesine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacının 24/09/2003 tarihinde işlemiş olduğu "görevi kötüye kullanma" suçundan dolayı …. Asliye Ceza Mahkemesinin … günlü, E:…., K:… sayılı kararıyla; "1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine" karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşıldığından dava konusu işlem tesis edilerek davacının memuriyetine son verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onikinci Dairesi tarafından verilen 29/05/2023 günlü, E:2021/313, K:2023/2925 sayılı gönderme kararı ile Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosyanın tekemmül ettiği görüldüğünden davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.