Danıştay 2. Daire E.2023/2861 K.2023/4338

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.

İdare Mahkemesinin … günlü, E:… , K:… sayılı kararıyla; daire başkanlığı kadrosunun hiyerarşik olarak altında olan kadrolarda uzun yıllar görev yaparak daire başkanlığı kadrosuna atanan ve uzun süredir bu görevi yürüten davacı hakkında, görevinin ve görev yerinin değiştirilmesi hususunda takdir yetkisi bulunan davalı idarece, takdir yetkisinin kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun olarak kullanıldığı yönünde herhangi somut bilginin ve belgenin dava dosyasına sunulmadığı anlaşıldığından; davacının, daire başkanlığı kadrosundan alınarak çalışma uzmanı kadrosuna atanmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı,

hukuka aykırılığı tespit edilen işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal hakların, dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte hesaplanarak davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, dava konusu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının, 08/03/2022 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte hesaplanarak davacıya ödenmesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin, hizmetin daha etkin ve verimli şekilde yürütülmesi amacıyla hukuka ve mevzuata uygun olarak, idarenin takdir yetkisi çerçevesinde tesis edildiği; davacının, yöneticilik görevine devam etmesinde kamu yararı ve hizmet gerekleri açısından fayda bulunmadığı ve kazanılmış haklarının korunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Davacı tarafından; memurların atanması konusundaki idarenin takdir yetkisinin mutlak ve sınırsız olmayıp, kamu yararı amacı ve hizmet gerekleriyle sınırlı olduğu, dava konusu işlemin kamu yararına uygun olmadığı ve kazanılmış hakları ihlal ettiği, davalı idarenin usule aykırı hareket ettiği yolunda savunma yapılmıştır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARŞI OY

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 76. maddesinde; "Kurumlar, görev ve unvan eşitliği gözetmeden kazanılmış hak aylık dereceleriyle memurları bulundukları kadro derecelerine eşit veya 68. maddedeki esaslar çerçevesinde daha üst veya kurum içinde aynı veya başka yerdeki diğer kadrolara naklen atayabilirler" kuralına yer verilmiştir.

Yukarıda yer verilen 657 sayılı Kanun hükmü ile memurların naklen atanmaları konusunda idareye takdir yetkisi tanındığı açık olup, bu yetkinin ancak kamu yararı ve hizmet gerekleri gözardı edilerek kullanıldığının kanıtlanması ya da idari yargı merciince saptanması halinde, sözü edilen bu durumun dava konusu idari işlemin neden ve amaç yönlerinden hukuka aykırılığı nedeniyle iptalini gerektireceği yargı içtihatlarıyla kabul edilmiş bulunmaktadır.

Dava dosyasının incelenmesinden.

Anadolu Üniversitesi İşletme Fakültesi, İşletme Bölümünden 30/06/1994 tarihinde mezun olan davacının, ilk olarak Orta Doğu Teknik Üniversitesinde 25/07/1990 tarihinde daktilograf olarak göreve başladığı, 03/08/1992 tarihinde (Mülga) Çevre ve Orman Bakanlığına naklen atandığı, 19/08/1996 tarihinde veri hazırlama ve kontrol işletmeni kadrosuna atamasının yapıldığı, 27/01/2004 tarihinde Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğüne veri hazırlama ve kontrol işletmeni olarak naklen atandığı, 19/02/2004 tarihinde söz konusu Genel Müdürlüğün Trabzon Bölge Müdürlüğüne Bölge Müdür Yardımcısı olarak atamasının yapıldığı,

06/04/2004 tarihinden itibaren ise Genel Müdürlük bünyesinde uzman olarak görev yapmaya başladığı, 12/08/2008 tarihinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğü emrine şube müdürü olarak tayin olduğu, bu görevi yürütmekte iken 02/12/2013 tarihinde İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğüne daire başkanı olarak atamasının yapıldığı, dava konusu işlem ile daire başkanlığı görevinden alınarak uzman kadrosuna atandığı anlaşılmaktadır.

Davacının geçmiş hizmetleri incelendiğinde; idarenin, davacıyı daire başkanlığı kadrosuna 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 76. maddesinde ifadesini bulan takdir yetkisi kapsamında atadığı görülmekte olup, davalı idarenin atama konusunda sahip olduğu bu yetkinin davacıyı görevden alma konusunda da mevcut olduğunun kabulü noktasında tereddüt bulunmamaktadır.

Bu bağlamda, dava dosyasına sunulan bilgi ve belgelerin değerlendirilmesinden, idarenin mevzuat uyarınca sahip olduğu takdir yetkisini kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırı kullandığına dair herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı, dava konusu işlemin, davacının geçmiş hizmetleri ve görevin niteliği gözönünde bulundurularak, hizmetin daha etkin ve verimli bir şekilde yürütülmesini sağlamak amacıyla kamu yararı ile hizmet gereklerine uygun olarak tesis edildiği anlaşıldığından,

dava konusu işlemde hukuka aykırılık, dava konusu işlemin iptali, yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi yolunda. İdare Mahkemesince verilen karar hakkındaki istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu kararda ise hukuki isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiği görüşüyle aksi yönde oluşan Daire kararına katılmıyoruz.