Danıştay 2. Daire E.2023/304 K.2023/1606

Dava Konusu İstem

Dava; İstanbul ili, Tuzla ilçesi, … Köyü, … mevkiinde Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan …, … ve … sayılı parseller arasında kalan 28.000,00 m² yüzölçümlü taşınmazın 18.864,00 m²'si üzerinde at yetiştirme çiftliği yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 12/05/2006-19/09/2006 tarihleri arasındaki dönem için 32.205,16-TL davacı adına tahakkuk ettirilen … günlü, … sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Danıştay İkinci Dairesinin 28/06/2021 günlü, E:2021/11677, K:2021/2341 sayılı bozma kararına uyularak verilen ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu işlemin 6.605,16-TL'lik kısmının iptaline yönelik kararın onanarak kesinleşmesi nedeniyle uyuşmazlığın, 25.600,00-TL'lik ecrimisil alacağına ilişkin olduğu, bilirkişi raporu doğrultusunda ecrimisil bedelinin 25.600,00-TL olarak uygun olacağı sonucuna varıldığı, bilirkişilerce yapılan değerlendirmelerin bilimsel olarak makul olduğu göz önüne alınarak, dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin 25.600,00-TL'lik kısmının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, dava konusu işlemin 25.600,00-TL'lik kısmı yönünden davanın reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; davalı idarenin ecrimisil talebinin zamanaşımına uğradığı, 213 sayılı Kanun'un 114. maddesinde düzenlenen tarh zamanaşımı süresinin ecrimisil alacaklarının takip ve tahsilinde de uygulanması gerektiği, usuli kazanılmış hakkının ihlal edildiği ileri sürülerek, İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.