Danıştay 2. Daire E.2023/4206 K.2023/4565

… İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla dava reddedilmiş olup, bu kararın davacı tarafından istinaf yoluyla incelenmesinin istenilmesi üzerine, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararla davacının istinaf başvurusunun reddine, temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir. Davacı, anılan kararın temyizen incelenerek bozulmasını istemektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Sekizinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 19/07/2023 günlü, K:2023/33 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 2. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakimi …'ın açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde; "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda farklı bir kanun yolu öngörülmüş olsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir.

...

6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.

Bahsi geçen Kanun'un, 6545 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değiştirilen "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir:....'' kuralına yer verilmiş, maddenin devamında da temyiz edilebilecek kararlar tahdidi olarak sayılmış ve konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davalarının, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davaların temyiz edilebilecek kararlar arasında olduğu belirtilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Ek 1. maddesinde; "Bu Kanunda öngörülen parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların bin Türk lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz." düzenlemesi yer almıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda aktarılan 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde belirtildiği üzere, bölge idare mahkemelerince konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalara ilişkin olarak verilen kararlar temyiz yoluyla incelenebilecek olup, bu parasal sınırın altında kalan uyuşmazlıklar hakkında bölge idare mahkemelerince verilen kararların kesin olması nedeniyle temyiz yoluyla incelenmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.

Öte yandan, anılan maddede belirtilen parasal sınırlar her takvim yılı başından geçerli olmak üzere tespit ve ilan edilmekte olup, 2577 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesi uyarınca 2020 yılı için temyiz parasal sınırı 176.000,00-TL olarak belirlenmiştir.

Bu durumda, … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesince her ne kadar Danıştaya temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiş ise de; dava konusu uyuşmazlığın 2020 yılı için belirlenen parasal sınırın altında kalması nedeniyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinde sayılan temyiz edilebilecek kararlar kapsamında olmadığı ve temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlardan olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.