Danıştay 2. Daire E.2023/4902 K.2023/4713

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu işlemin 08/08/2019 tarihinde davacıya tebliğ edildiği,Tebliğ ve Tebellüğ Belgesinde, dava konusu edilen işleme açıkça yer verildiği ve bu belgenin davacı tarafından imzalandığının görüldüğü, dava konusu işlemin tebliğ/öğrenme tarihinin 08/08/2019 tarihi olduğu, bu durumda, 08/08/2019 tarihinde öğrenilen işleme karşı bu tarihi izleyen 09/08/2019 tarihinden itibaren işlemeye başlayan 60 günlük dava açma süresi içinde ve en son 07/10/2019 tarihinde dava açılması gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 18/12/2020 tarihinde kayda giren dilekçe ile açılan işbu davanın süre aşımı sebebiyle esasının inceleme olanağı bulunmadı gerekçesiyle süre aşımı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen .. günlü, E:..., K:... sayılı temyize konu kararıyla; istinaf başvurusuna konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; açılan davanın süre aşımı sebebiyle reddinin, Anayasa'nın 36 ve 40. maddelerinde güvence altına alınan "hak arama özgürlüğü" ile bağdaşmadığı ve Bölge İdare Mahkemesi azlık görüşünde de bu durumun tespit edildiği, 2577 sayılı Kanun'un 7. maddesi gereğince dava süresinin başlamasının ancak "yazılı bildirim" ile mümkün olduğu, söz konusu yazılı bildirimin en önemli özelliklerinden birinin de, bildirilen idari işleme karşı başvurulabilecek yargı yolları ile başvuru süresi hakkında idari işlem tesis edilen kişiye bilgi verilmesi olduğu, tebliğ edilen ilişik kesmeye ilişkin yazıda;

hangi kanun yollarına ve mercilere başvurabileceği ve dava açma süresi belirtilmediğinden idari başvuru ve dava sürelerinin başlamayacağının yerleşik Danıştay içtihatlarıyla sabit olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Sekizinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 19/07/2023 günlü, K:2023/33 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 2. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Uyuşmazlık konusu olayda davacı tarafından; tebellüğ ettiği ilişik kesmeye ilişkin yazıda, hangi kanun yollarına ve mercilere başvurabileceği ve dava açma süresi belirtilmediğinden idari başvuru ve dava sürelerinin başlamayacağı, bu konunun Danıştay içtihatlarıyla sabit olduğu ileri sürülmüş ise de Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 15/03/2022 günlü, E:2021/2.

K:2022/1 sayılı kararıyla; idarî işlemlerde dava açma süresinin belirtilmediği hallerde özel ve genel dava açma süresinin işletilmesi veya işletilmemesi konusunda Danıştay dava daireleri ile kurullarının kararları arasında var olan içtihat aykırılığının, içtihatların birleştirilmesi yoluyla bağlayıcı bir çözüme kavuşturulması ve içtihadın, “özel dava açma süresine tâbi bir idarî işlemde, dava açma süresinin gösterilmemiş olması durumunda, vergi mahkemelerinde 30, Danıştay ve idare mahkemelerinde 60 günlük genel dava açma süresinin uygulanması gerektiği;

aynı şekilde genel dava açma süresine tâbi bir idarî işlemde dava açma süresi gösterilmemiş olsa da 30 ve 60 günlük genel dava açma sürelerinin uygulanması gerektiği” yönünde birleştirilmesine karar verildiği görüldüğünden, davacının bu iddiasına itibar edilmemiştir.

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.