Danıştay 2. Daire E.2023/6182 K.2024/1828

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin... günlü, E:...

K:... sayılı kararıyla; üst düzey kamu yöneticilerinin, kamu kurum ve kuruluşlarının geleceğe dönük planlarını ve politikalarını saptayan, bu plan ve politikalardaki hedefleri gerçekleştirmek için gerekli kaynakları ve bu kaynakların kullanım yerlerini belirleyen kişiler ya da bu kişilerin emir ve direktifleri yönünde uygulamayı yapan veya onlara yardımcı olan kişiler oldukları ve 657 sayılı Kanun'un 72. ve 76. maddelerinde atama yapma ve görevden alma konusunda idareye daha geniş takdir yetkisi tanındığı da birlikte değerlendirildiğinde,

davacının Daire Başkanı unvanındaki kazanılmış hak aylık derecesi ve ek göstergesi korunmak suretiyle Müşavir kadrosuna atanmasına ilişkin dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti : ... Bölge İdare Mahkemesi ....

İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; dava konusu görevden alınma işleminin herhangi bir disiplin soruşturmasına ya da idari teklife dayalı olmadığı, idarece davacının yetersizliğine ilişkin bir savın ileri sürülmediği, görevden almayı zorunlu kılan herhangi bir idari zorunluluk bulunduğundan söz edilemeyeceği, dosyaya sunulan savunma yazılarında da, üst düzey yöneticiliğe dair ilke ve kuralların dikkate alındığı ve dava konusu işlemin sadece idareye tanınan takdir yetkisi çerçevesinde tesis edildiğinin belirtildiği,

her ne kadar, idarelerin hangi personel ile çalışacağı ve personelini hangi görevde istihdam edeceği konusunda takdir yetkisi bulunmakta ise de, bu yetkinin sınırsız olmadığı, kamu yararı ve hizmet gerekleri ile sınırlandırıldığı ve bu yönüyle de yargı denetimine tabi bir yetki olduğundan, mühendislik, başuzman ve müdürlük görevlerinde uzun yıllar çalışarak 22/01/2018 tarihinde daire başkanlığı kadrosuna atanan, kariyer ve liyakat ilkelerine uygun bir şekilde daire başkanı olarak atanan davacının,

bu görevden alınmasını gerektirecek nitelikte somut bir neden olmadan daire başkanlığı kadrosundan alınarak müşavir kadrosuna atanmasına ilişkin dava konusu işlemde kamu yararı ve hizmet gerekleri yönünden hukuka uyarlık görülmediği, öte yandan, Anayasanın 125. maddesi uyarınca, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden diğer zararı gidermekle yükümlü olduğundan, davacının hukuka aykırı işlem nedeniyle yoksun kalınan parasal haklarının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi gerektiği gerekçeleriyle istinaf başvurusunun kabulüne, başvuruya konu mahkeme kararının kaldırılmasına;

dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle yoksun kalınan parasal hakların 25/09/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine, özlük haklarının iadesine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacının hukuka uygun olan Yönetim Kurulu kararıyla görevden alındığı, daire başkanlığı görevinin idareci kadro olduğu ve bu tür kadrolar için takdir yetkisinin daha geniş olduğu ve bu görevlerden başka görevlere atanmaya ilişkin işlemlerin kazanılmış hak veya genel olarak hukuk güvenliği ilkesini ihlal eden yönü bulunmadığı, dava konusu işlemin 657 sayılı Yasanın 76. maddesine göre kamu yararı ve hizmet gereği hukuka ve mevzuata uygun tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından, davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.