KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2023/6205 E., 2024/502 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 5 Mart 2024
- Esas No
- 2023/6205
- Karar No
- 2024/502
- Temyiz eden (davacılar)
- 1- …
Karar Metni
363 kelime·2 dk okuma·8 bölüm
2- … VEKİLİ : Av. …
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Bakanlığı VEKİLİ : Av. …
MÜDAHİL(DAVALI YANINDA): …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMLERİN KONUSU
Davacıların çocukları …'ın 15/03/2011-16/03/2011 tarihlerinde.
Devlet Hastanesi'nde gördüğü tedavi sırasında yanlış teşhis konulması nedeniyle 20/03/2011 tarihinde vefat ettiğinden bahisle davalı idare tarafından sunulan sağlık hizmetinin kusurlu olması nedeniyle uğradıkları ileri sürülen zararlara karşılık toplam 40.000,00 TL (ıslah edilmiş haliyle 141.931,84 TL) maddi ve 40.000,00 TL manevi tazminatın, olay tarihi olan 20/03/2011 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faiziyle birlikte davalı idareden tazminine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, daha önce davanın kısmen kabulü, kısmen reddi yolunda verilen kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 27/04/2021 tarih ve E:2019/6730,
K:2021/1986 sayılı kararıyla bozulması üzerine bozma kararına uyularak. İdare Mahkemesince davanın kabulü yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI
Davacılar tarafından, miktar artırım dilekçesi kapsamında manevi tazminata hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğu, davalı idare tarafından, manevi tazminat yönünden ret kararı verilmesi gerektiği, ağır hizmet kusurunun bulunmadığı, manevi tazminat için faiz işletilemeyeceği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2023/6205, K. 2024/502, 5 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama