Danıştay 2. Daire E.2023/7126 K.2024/1159

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Danıştay İkinci Dairesinin 13/03/2014 günlü, E:2010/2953, K:2014/2111 sayılı bozma kararına uyularak ... İdare Mahkemesince verilen temyize konu kararla; olayda, davacının, ...

İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kısmen iptal kararının uygulanmasını sağlamak amacıyla yöneticilik görevine iade edilerek münhal bulunan Bitlis Tarım İl Müdür Yardımcılığı görevine atandığı görülmekle birlikte, davacının Muğla Tarım İl Müdür Yardımcılığı görevine atanmasının hemen sonrasında verdiği dilekçeyle İstanbul İli, Kartal İlçe Tarım Müdürü olarak atanma isteğinde bulunduğu dikkate alındığında, Mahkeme kararının yanlış değerlendirilmesi suretiyle dava konusu işlemin tesis edildiği kanaatine varıldığı;

bu durumda, Bursa 3. İdare Mahkemesinin anılan kararı uyarınca, davacının talepte bulunduğu Kartal İlçe Tarım Müdürlüğü görevine atanması gerekirken, dava konusu işlemle Bitlis Tarım İl Müdür Yardımcılığı görevine atanmasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle; işlemin iptaline, işlem nedeniyle yoksun kalınan parasal hakların davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kısmen iptal kararının doğru uygulandığı ve davacının Bitlis Tarım İl Müdür Yardımcılığı görevine atamasının yapıldığı, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.