Danıştay 3. Daire E.1992/717 K.1993/3474

davayı; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 30 uncu maddesinin l inci fıkrasının 3 üncü bendinde, bu kanuna göre tutulması zorunlu olan defterlerin hepsi veya bir kısmının tutulmamış yada onaylatılmamış olması hali re'sen takdir nedeni sayıldığından mal alış ve satış

tutarı bakımından bilanço esasına göre defter tutması gerekirken işletme hesabı esasına göre defter tutan davacının dönem matrahının re'sen takdirinin anılan yasa hükmü gereği olduğu, ancak; işletme hesabı esasına göre tutulan defter kayıtlarının gerçeği yansıtmadığı,

kayıt ve belgelerde görülenin üzerinde gelir sağladığı hususunda bir inceleme vetesbit yapılmadan olayın takdir komisyonuna intikali sonucunda takdir edilen matrah üzerinden yapılan cezalı tarhiyatta yasal isabet görülmediği gerekçesiyle kabul ederek cezalı tarhiyatı

terkin eden … Mahkemesinin … gün ve E:…, K:… sayılı kararının; takdir komisyonu kararına

göre yapılan tarhiyatın kanuni ve yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istemidir.

Savunmanın özeti:Savunmada bulunulmamıştır.

Tetkik Hakimi : …

Savcı : …

Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 ayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin l. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi

Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.

Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle Vergi Mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA