Danıştay 3. Daire E.1995/3088 K.1995/4385

İstemin Özeti

1992 Takvim yılı Gelir Vergisi üzerinden kesilen kaçakçılık cezasının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrine karşı açılan davayı.

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 368/2. maddesinde, cezaya karşı dava açılması halinde vergi mahkemesi kararı üzerine vergi dairesince düzenlenecek ihbarnamenin ilgiliye tebliğ tarihinden başlayarak bir ay içinde ödeneceğinin öngörüldüğü, ara kararı üzerine getirtilen işlem dosyasının incelenmesinden, davacının 1992 yılı hesaplarının incelenmesi sonucunda, tespit edilen matrah farkı üzerinden salınan kaçakçılık cezalı Gelir Vergisine karşı açılan davanın mahkemelerince verilen … gün ve K…. sayılı kararı ile kısmen kabul edilerek kaçakçılık cezasının kusur cezasına çevrildiği,

anılan kararın temyizi üzerine Danıştay Üçüncü Dairesinin 2.11.1994 gün ve K:1994/3414 sayılı kararı ile mahkeme kararının cezaya ilişkin hüküm fıkrası bozularak kusur cezasının kaçakçılık cezasına çevrilmesi üzerine kaçakçılık cezasının tahsili amacıyla dava konusu ödeme emrinin düzenlendiğinin anlaşıldığı,

yukarda sözü edilen madde uyarınca cezanın kesinleşmesi için vergi mahkemesince ceza hakkında karar verilmiş olması gerektiği, İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesine göre de Danıştay'ın bozma kararı üzerine dava yeniden incelenerek mahkemenin bozma kararına uyması yada ilk kararında ısrar etmesinin sözkonusu olabileceği, olayda ise Danıştay'ın bozma kararı üzerine vergi mahkemesince henüz yeniden bir karar verilmediğinden kararın kesinleştiğinden söz edilemiyeceği, kesinleşmemiş bir kamu alacağının tahsili için idarece davacı adına ödeme emri düzenlenip tebliğ edilmesinde yasaya uyarlık görülmediği gerekçesiyle kabul ederek,

dava konusu ödeme emrini iptal eden. Vergi Mahkemesinin … gün ve E:…, K:… sayılı kararının, vadesinde ödenmeyen kaçakçılık cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin yasaya uygun olduğu ileri sürülerek bozulması istemidir.

Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi : … Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Savcı : … Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49.maddesinin 1.fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle Vergi Mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA