Danıştay 3. Daire E.2017/3035 K.2021/1185

Dava konusu istem: Davacı adına, 2006 ila 2010 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve …, … tarih ve …, … tarih ve … ile … tarih ve … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:… tarih ve …, … tarih ve … ile … tarih ve … takip numaralı ödeme emirlerinin dayanağını oluşturan tarhiyatın ilanen tebliği öncesinde tebliğ alındısının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinin son fıkrasında öngörüldüğü şekilde tutanağa bağlanmadığı, düzenlenen adres tespit tutanaklarının da bahsi geçen Kanun'da öngörülen usule aykırı tanzim edildiği, … tarih ve … takip numaralı ödeme emri içeriği tarhiyata ait ihbarnamelerin usulüne uygun tebliğ edilerek kamu alacağının itirazsız kesinleştiği gerekçesiyle … tarih ve …, … tarih ve … ile … tarih ve … takip numaralı ödeme emirleri iptal edilmiş, … tarih ve … takip numaralı ödeme emri yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının,… tarih ve …, … tarih ve … ile … tarih ve …takip numaralı ödeme emirlerinin iptaline ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emrine karşı açılan davada öne sürülecek hususların sınırlandırıldığı, davacının iddialarının tarhiyat aşamasına ilişkin olduğu ve tahsilat aşamasında dikkate alınamayacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.