Danıştay 3. Daire E.2017/3148 K.2021/941

Dava konusu istem: Davacı şirketin, 2010 yılında alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirmesi nedeniyle sözü edilen faturalara konu indirimlerin reddi ve sonraki yıla devreden indirilebilecek katma değer vergisinin olmadığı gözetilerek yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2010 yılının Temmuz, Ağustos, Ekim ila Aralık ve 2011 yılının Ocak ve Şubat dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Tarhiyata ilişkin ihbarnamelerin davacının bilinen adresinde tebliğ edilemediğinden bahisle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca muhtara bırakılmak suretiyle tebliğ edildiği, sonrasında 06/01/2016 tarihinde söz konusu cezalı vergiden haberdar olunduğunun anlaşıldığı olayda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun ilgili hükümleri yerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu dikkate alındığında, öğrenildiği beyan edilen cezalı verginin 06/01/2016 tarihinde tebliğ edildiğinin kabulü gerekeceğinden, 31/12/2015 tarihinde zamanaşımına uğradığı,

dava konusu tarhiyatın 2011 yılına ilişkin kısmının ise 2010 yılına ait faturalara konu indirimlerin reddedilmesi sonucu devreden katma değer vergisinin azaltılmasından kaynaklandığı, 2011 yılı için yapılacak tarhiyata ilişkin zamanaşımı süresinin 2012 yılından itibaren başlatmanın, değişken ve süresi belli olmayan bir zamanaşımı süresine tabi olacağı sonucunu doğurduğu, bu durumun hukuk devletinin ilkelerinden olan hukuki güvenlik ve belirlilik ilkelerine aykırı düştüğü, dolayısıyla 2011 yılına ilişkin tarhiyatın da zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle dava konusu tarhiyat kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının adresinde bulunamaması nedeniyle adına düzenlenen ihbarnamelerin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilmesinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.