KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2017/4558 E., 2021/1842 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 8 Nisan 2021
- Esas No
- 2017/4558
- Karar No
- 2021/1842
- Temyiz eden (davalı)
- ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ... Çelik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
501 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Elektronik fatura uygulamasına kayıtlı olan davacının gayrimenkul alışı karşılığında elektronik ortamda düzenlenmesi gerektiği halde kağıt ortamında tanzim edilmiş fatura aldığının tespit edilmesi nedeniyle adına Ekim 2015 dönemi için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 213 sayılı Kanun'un 257.maddesinin verdiği yetki uyarınca 14/12/2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 421 seri No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinin "Sorumluluk ve Cezai Yaptırımlar" başlıklı kısmının 5.5 bölümünde yer alan düzenlemeye göre elektronik fatura nedeniyle mal alımında bulunan mükelleflere ceza kesilebilmesi için, mal teslimi veya hizmet ifasında bulunan mükellef tarafından alıcı adına elektronik fatura düzenlenmesi, bu faturanın alıcıya gönderilmesi ve alıcı tarafından söz konusu faturanın kabul edilmemesi gerektiği, olayda ...
İnşaat Taahhüt Ticaret Sanayi Anonim Şirketince uyuşmazlık konusu gayrimenkul satışına ilişkin düzenlenen ve davacı tarafından kabul edilmeyen bir elektronik fatura bulunmadığından kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu ceza kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
397 ve 421 sıra nolu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğleri ile elektronik fatura uygulamasına dahil olan mükelleflere mal ve hizmet alımlarında elektronik fatura alma zorunluluğu getirildiği, bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi durumunda cezai yaptırım uygulanacağı, davacı şirket elektronik fatura alması gereken mükellefler arasında olmasına rağmen katma değer vergisi iade talebinde bulunduğu gayrimenkul alışına ilişkin elektronik fatura almadığı saptandığından adına kesilen cezada hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Gayrimenkul alışına ilişkin adına kağıt ortamında fatura tanzim edildiği, ortada adına düzenlenmiş ve kendilerince de kabul edilmemiş bir elektronik fatura bulunmadığı, 421 sıra nolu Genel Tebliğinde yer alan şartların mevcut olmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2017/4558, K. 2021/1842, 8 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama