Danıştay 3. Daire E.2018/1083 K.2021/4429

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirmesi nedeniyle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2010 yılının Haziran ila Aralık dönemleri için re’sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının dönem matrahının 12/11/2015 tarihli yazıya istinaden 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinin 2. fıkrasının 6. bendi uyarınca re'sen takdirinin talep edilmesi üzerine 13/11/2015 tarihinde takdire sevk edildiği, söz konusu yazıda, o tarih itibariyle davacının sahte fatura kullandığı yolunda herhangi bir ibareye yer verilmediğinin görüldüğü,

öte yandan, sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen firma hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun ise 07/06/2016 tarihli olduğu dikkate alındığında, takdir sebebinin vergi tekniği raporu ile ortaya çıkması sebebiyle bu tarihten önce takdir komisyonuna başvurulması ile zamanaşımının durduğunun kabulüne olanak bulunmadığından zamanaşımı süresi geçtikten sonra 16/08/2016 tarihli takdir komisyonu kararına dayanılarak yapılan tarhiyatın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle cezalı vergiler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davanın süresinde açılmadığı, davacının sahte belge düzenlediği tespit edilen mükelleften aldığı belgeleri Form Ba ile bildirdiği, bu bildirimin takdir komisyonunca matrah takdiri için yeterli veri oluşturduğu, dava konusu cezalı vergilere ilişkin ihbarnamelerin zamanaşımı süresi içerisinde usulüne uygun tebliğ edildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.