Danıştay 3. Daire E.2018/1813 K.2022/274

Dava konusu istem: Davacının, araç satışından elde ettiği kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararlarına istinaden 2011 yılı Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının 2010 ve 2011 yılları arasında çok sayıda araç alıp sattığının araç bilgileri ve alım-satım tarihleri ile sabit olduğu olayda, kazanç doğuran işlemin sıklığı ve tekrarı dikkate alındığında devamlılık unsurunun gerçekleştiği anlaşıldığından araçların marka,model ve tiplerine göre kasko bedelleri esas alınarak takdir edilen matrah üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının araç alım satımı faaliyetinin niteliği ve dönem içinde alım-satım işlemlerinin sayısı göz önünde bulundurulduğunda devamlılık unsuru oluştuğundan ticari kazanç elde ettiğinin kabulü gerekmekle birlikte, takdir komisyonunca, matrahın doğru olarak tespit ve takdirine dayanak bir belge niteliğinde olmayan kasko bedellerinin gösterildiği bir hesaplama tablosu ile EVDO kayıtlarının esas alındığı, araçların kasko bedelinden satıldığına ilişkin bir tespit bulunmadığı,

araçların gerçek satış tutarları kasko bedellerinin üstünde olabileceği gibi, altında da olabileceğinden, gerçek satış tutarlarının tespitine yönelik olarak ve taraflar arasında ispat niteliğini haiz tüm satış sözleşmeleri incelenmeksizin ve alıcıların ya da satıcı olan davacının beyanına başvurulmaksızın doğrudan kasko bedellerine dayanılarak bulunan satış tutarı üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra cezalı vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ticari faaliyette bulunduğu tespit edilen davacının oto alım satımı faaliyetinin süreklilik arz ettiği, ticari kazanç elde ettiği halde gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı, 2011 yılında alım satım yaptığı 47 aracın marka, model ve tiplerine göre kasko bedelleri esas alınarak yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddiyle kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacının 2010-2011 yıllarında satışını gerçekleştirdiği araçların satış tarihleri, marka model ve tiplerinin Yönetim Bilgi Sisteminden tespit edilmesi üzerine kasko bedelleri esas alınarak yapılan araştırmalar ve incelemeler neticesinde araçların %3 kar ile satıldığının belirlendiği, sevk edildiği takdir komisyonunca %3 kar oranı esas alınmak suretiyle takdir edilen matrah üzerinden dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinde, re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmış,

aynı Kanun'un “Takdir Kararı” başlıklı 31. maddesinde ise takdir komisyonunca belli edilen matrah veya matrah kısmının takdir kararına bağlanacağı ve takdirin müstenidatı ve takdir hakkında izahatın takdir kararlarında bulunması gereken malumat arasında olduğu belirtilmiş, 75. maddesinde de, takdir komisyonlarının vergi matrahı takdir ederken Vergi Usul Kanununda sayılan inceleme yetkisine haiz oldukları hükme bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İlgili dönemde satışı yapılan ihtilaf konusu araçlar yönünden, kasko bedellerinin dikkate alınması, tümüyle iktisadi, ticari ve teknik icaplara uygun ve olayın özelliğine göre normal ve mutad kabul edilmesi gereken nitelikte bir ispatlama yöntemi olup, araçların gerçek satış bedeli konusunda kasko bedeli dışında bir bedelle satışının yapıldığı hususunda davacı tarafından herhangi bir delil sunulmamış olması karşısında idarece yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığından, yazılı gerekçeyle verilen Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerekmiştir.

(X)-KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenen Vergi Dava Dairesi kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında istemin kabulünü gerektirecek durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği oyuyla Karara katılmıyorum.