Danıştay 3. Daire E.2018/2329 K.2021/5766

Dava konusu istem: Davacının kanuni temsilcisi olduğu … Petrol Turizm İnşaat Gıda ve Temizlik Maddeleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin ödenmeyen muhtelif vergi borçları nedeniyle banka hesaplarına, taşıt ve taşınmazlarına uygulanan e-haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu e-haczin dayanağı olan ve davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin 03/11/2001 doğumlu ve 27/01/2016 tarihinde ondört yaşında olan oğlu …'ye hiçbir şerh düşülmeden tebliğ edildiği olayda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 94. maddesine uygun biçimde yapılmış tebligat bulunmadığından haczi kabil hale gelen bir kamu alacağının varlığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu e-haciz kaldırılmıştır.

Bölge Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 94. maddesinde, kendisine tebligat yapılacak kimsenin bulunmaması halinde muhatap yerine kendisine tebligat yapılacak kimsenin görünüşüne nazaran 18 yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması gerektiğinin düzenlendiği, görünüşüne nazaran 18 yaşından büyük olma ihtimaline binaen davacının oğluna yapılan ödeme emri tebliğinde ve dolayısıyla uygulanan hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.