Danıştay 3. Daire E.2018/4796 K.2021/3863

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Gemi ve Çelik İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 1999, 2000, 2004 ve 2005 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla ortak sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ila … ; kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararıyla asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirleri ve bunlara ait tebliğ alındıları istenilmesine karşın yalnızca ödeme emirlerinin gönderildiği, tebliğ alındılarının ise dosyaya sunulmadığı dikkate alındığında, idarece, alacağın usulüne uygun biçimde kesinleştiği ve tahsil edilebilir aşamaya gelindiği ortaya konulamadığından, davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle dava konusu ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketten alınamayan kamu alacağının tahsili amacıyla borcun ait olduğu dönemde şirketin ortağı ve kanuni temsilcisi olan davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, şekil kurallarına ilişkin hususların uyuşmazlığın esasını etkilemeyeceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.