Danıştay 3. Daire E.2018/6415 K.2022/1063

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği ve önceki yıldan devreden indirilebilecek katma değer vergisinin olmadığı yolundaki saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2012 yılının Ocak, Haziran ve Ağustos dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı … hakkındaki saptamaların düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığını gösterdiği, dava konusu tarhiyatın, bir kısım hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakılan kısmının matrah yönünden bağlı bulunduğu 2012 yılına ilişkin kurumlar vergisi tarhiyatının, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla kaldırıldığı, önceki yıldan devreden indirilebilecek katma değer vergisinden kaynaklanan kısmının ise mükerrer olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle cezalı vergi azaltılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Taahhütle aldığı LPG'yi aerosol üretiminde kullanmayıp doğrudan piyasaya sattığı ve bu durumu gizlemek amacıyla sahte fatura kullandığı ve düzenlediği tespit edilen davacı adına salınan cezalı verginin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.