Danıştay 3. Daire E.2018/6836 K.2021/3085

Dava konusu istem: Davacı adına, Tasfiye Halinde ... Tekstil Turizm Otomotiv ve Ambalaj Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2002, 2004, 2006 ve 2008 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla ortak sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... ila ... takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Asıl borçlu şirketin 13/12/2004 tarihinde tasfiyeye girdiği, 06/06/2006 tarihinde tasfiyesi sonuçlanarak hukuki varlığı sona erdikten sonra şirket hakkında dava konusu ödeme emirleri içeriği alacağa ilişkin tarhiyat yapılması üzerine söz konusu alacağın tahsili amacıyla davacı adına ödeme emirlerinin düzenlendiği olayda, tasfiyesi tamamlanarak hukuk aleminden silinen şirket adına vergi salınması ve ceza kesilmesi hukuki sonuç doğurmayacağından, kamu alacağının kesinleştiğinden ve vadesinde ödenmediğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 58.maddesindeki ödeme emrine itiraz sebeplerinin bulunmadığı, asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan alacağın tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.