Danıştay 3. Daire E.2019/2061 K.2022/1366

Dava konusu istem: Davacı adına 2011 yılının Ocak ila Eylül dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine karşı açılan davanın sonuçlandırıldığı .... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:...K:...sayılı kararına göre düzenlenen ...tarih ve ...ila ...sayılı (2) nolu ihbarnamelerin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu (2) nolu ihbarnamelerin tarh edilen herhangi bir vergi ve cezaya ait olmayıp, mahkeme kararının yerine getirilmesi aşamasında tebliğ edilen bir bildirim niteliği taşıdığı, bu nedenle hukuka uygunluk denetiminin, sadece vergi aslının ve fer'ilerinin mahkeme kararına uygunluğunun maddi hatalarla sınırlı olduğu, söz konusu ihbarnamelerin tanzim ve tebliği için mahkeme kararının kesinleşmesine de gerek bulunmadığı, .... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararına uygun şekilde düzenlendiği anlaşılan dava konusu ihbarnamelerde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi ve cezalar için asıl borçlu şirket tarafından matrah arttırımında bulunulduğu, kesinleşmiş bir amme alacağı söz konusu olmadığından (2) no'lu ihbarnamelerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.