Danıştay 3. Daire E.2019/3133 K.2021/3276

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2016 yılının Aralık dönemi ile 2017 yılının Ocak ila Ekim dönemlerine ait gelir (stopaj) vergisinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nda, serbest bölgelerde faaliyet gösteren mükelleflere muafiyetten yararlanılması için yeminli mali müşavirlik serbest bölge tasdik raporu ibrazına yönelik mükellefiyet getirilmediği, kanun ile tanınan hakkın idare tarafından tebliğle sınırlandırılamayacağı ve serbest bölgede faaliyet gösteren davacı şirketin, bölgede ürettiği ürünlerin toplam FOB bedelinin en az % 85'ini yurt dışına ihraç ettiği konusunda ihtilaf bulunmayan olayda, istihdam edilen personele ödenen ücretlerin gelir vergisinden müstesna tutulması nedeniyle tecil edilen ücret stopajlarının davalı idarece terkin edilmeyerek gelir (stopaj) vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emri hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yeminli mali müşavirlik serbest bölge faaliyet tasdik raporunun takvim yılını takip eden ikinci ayda verilmesi gerekirken özel hesap dönemini takip eden ikinci ayda verildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.