Danıştay 3. Daire E.2019/3138 K.2020/5340

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yönünde tespitler içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2011 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden kayıt ve beyan dışı bırakılan akaryakıt alım satımı somut olarak ortaya konulduğu sonucuna varıldığından yapılan vergilendirmeden hukuka aykırılık görülmediği ancak, dayanak vergi inceleme raporunda Aralık dönemi için 168.810,05- TL tarhiyat önerilmesine karşın ihbarnamedeki tutarın 16.881.005,00-TL olduğu gerekçesiyle Ocak ila Kasım dönemleri ile Aralık dönemi için yapılan tarhiyatın 168.810,05-TL tutarına isabet eden kısmı yönünden dava reddedilmiş, Aralık dönemine yönelik tarhiyatın fazlaya ilişkin kısım ise kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının bir kısım hasılatını kayıtdışı bıraktığının hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuyla somut olarak ortaya konduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : emyiz isteminin reddi ile temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.