Danıştay 3. Daire E.2019/3140 K.2020/5338

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2010 dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden kayıt ve beyan dışı bırakılan akaryakıt alım satımı somut olarak ortaya konulduğundan yapılan vergilendirmede hukuka aykırılık bulunmadığı ancak, dava konusu tarhiyatın dayanağı vergi inceleme raporunda davacı adına 36.731,34-TL kurumlar vergisi tarhiyatı ile bu tutar üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilmesinin önerilmesine karşın dava konusu ihbarname içeriği kurumlar vergisi tutarının 36.736,84-TL olduğu gerekçesiyle tarhiyatın 36.731,34-TL'ye isabet eden kısmı yönünden dava reddedilmiş, fazlaya ilişkin kısmı ise kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının bir kısım hasılatını kayıtdışı bıraktığının hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuyla somut olarak ortaya konduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ:Temyiz isteminin reddi ile temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.