Danıştay 3. Daire E.2019/3441 K.2022/2872

Dava konusu istem: Davacı adına, 2011 ila 2015 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin dayanağı tarhiyatlara ilişkin vergi ve ceza ihbarnamelerinin davacının iş yeri adresini terk etmiş olmasından dolayı bilinen adresinde defaten tebliğ edilmeye çalışıldığı, ancak davacının adresten taşınmış olması ve tanınmaması sebebiyle iade edildiği, son olarak mernis adresine gönderildiği, söz konusu adreste şahsın muhtarlık kaydının olduğu fakat köyde oturmadığının tutanak altına alınarak iade edilmesi üzerine ihbarnamelerin ilanen tebliğ edildiği olayda, ödeme emri içeriği alacağa ait ihbarnameler usulüne uygun tebliğ edilmek ve dava açılmayarak kesinleştiğinden ve davacının iddiaları ise borcum yoktur kapsamında değerlendirilemeyeceğinden ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emri içeriği alacağa ait ihbarnamelerin usulüne uygun tebliğ edilmediği, yetkili memurlarca tespit edilen mernis adresinin olmasına rağmen ihbarnamelerin ikamet etmediği adrese tebliğ edilmeye çalışıldığı, alacağın zaman aşımına uğradığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.