Danıştay 3. Daire E.2019/3886 K.2021/1077

Dava konusu istem: Davacı adına, tasfiyesi tamamlanarak ticaret sicilinden kaydı silinen … Lojistik İnşaat Taşımacılık Mobilya Reklam Montaj Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirmesi nedeniyle sözü edilen faturalara konu indirimlerin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca kanuni temsilci sıfatıyla 2011 yılının Ocak, Şubat ve Mart dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının 30/03/2011 tarihinde.

Lojistik İnşaat Taşımacılık Mobilya Reklam Montaj Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin tasfiye memurluğuna atandığı, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 17. Maddesinin 9.fıkrasında tasfiye edilerek tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmiş olan mükelleflerin tasfiye öncesi ve tasfiye dönemlerine ilişkin olarak salınacak her türlü vergi tarhiyatı ve kesilecek cezaların, müteselsilen sorumlu olmak üzere, tasfiye öncesi dönemler için kanuni temsilcilerden, tasfiye dönemi için ise tasfiye memurlarından herhangi biri adına yapılacağının hükme bağlandığı, adı geçen şirket adına,.

İnşaat Malzemeleri Metal Elektrik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, …. İnşaat Mobilya Kimya Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, …, …,. Hırdavat ve İnşaat Malzemeleri Ticaret Limited Şirketi ile. Ürünleri Metal İnşaat Malzemeleri Limited Şirketi'nce 30/03/2011 tarihinden önce fatura düzenlendiği, … ile.

Nakliyat Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan saptamaların sahte fatura düzenlediklerini kanıtlayıcı mahiyette olduğu ancak 30/03/2011 tarihinden önceki tarihli faturalara ilişkin tarhiyatlardan davacının sorumlu tutulamayacağı, somut bir tespit olmaksızın özel usulsüzlük cezası kesilemeyeceği gerekçesiyle tarhiyat azaltılmış, özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu vergi ve cezaların davacıya 10/10/2016 tarihinde e-tebligat yoluyla tebliğ edildiği, 213 sayılı Vergi Usül Kanunu'nun 107/A maddesinin 2. Fıkrası uyarınca 15/10/2016 tarihinde otomatik olarak okunduğu halde 28/12/2016 tarihinde açılan davanın süresinde olmadığı gerekçesiyle davalı istinaf başvurusunun kabul edilerek vergi mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava süre aşımı nedeniyle, davacı istinaf başvurusu ise reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Şirketlerinin 31/12/2012 tarihinde tüzel kişiliği sona erdikten sonra 2016 yılında yapılan inceleme sonucu düzenlenen ihbarnamelere konu vergi ve cezaların e-tebligat sistemine göre telefona gelen mesaj ile öğrenildiği ancak, mali müşavir tarafından posta adresinin şifresi 30/11/2016 tarihinde açılabildiğinden konu ile ilgili bu tarihte haberdar olunduğu, mahkemenin davayı süresinde kabul ederek esastan karar verdiği, öte yandan tüzel kişiliği sona eren şirket için vergi müfettişinin isteği ile 6736 sayılı Yasadan yararlanılarak matrah arttırımında bulunulduğu ve tahakkuk eden vergilerin ödendiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.