Danıştay 3. Daire E.2019/3965 K.2021/3961

Dava konusu istem: Davacı adına, …. İnşaat İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile ... İç ve Dış Tİcaret Limited Şirketi'ne sahte belge düzenlemek suretiyle gerçek ticareti yanında komisyon geliri elde ettiği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun done alındığı vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ve tekerrür nedeniyle artırılarak kesilen bir ve üç kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması Hakkında Kanun'un 5. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen şartlar dahilinde kurumlar vergisi matrahlarını artıran mükellefler hakkında artırımda bulunulan yıllar için kurumlar vergisi incelemesi ve tarhiyatı yapılamayacağının kurala bağlandığı,

davacının 2015 yılında düzenlediği faturaların büyük bir kısmının sahte olduğu ve bu yıl için 6736 sayılı Kanun kapsamında matrah ve vergi artırım hükümlerinden faydalanmasının mümkün bulunmadığı yolunda saptamaları içeren 23/11/2017 tarih ve 19 sayılı Vergi Tekniği Raporu ve bu rapora atıflı 23/11/2017 tarih ve 17 sayılı Vergi İnceleme Raporuna istinaden dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılan olayda, Mahkemelerinin 02/10/2018 tarihli ara kararı üzerine davalı idarece dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden,

2015 yılı vergilendirme dönemi için 6736 sayılı Kanun kapsamında kurumlar vergisi yönünden yapılan 03/10/2016 tarihli matrah artırımı başvurusunun onaylanarak verginin tahakkuk ettirildiği, başvurunun kabul edilmediği veya iptal edildiğine ilişkin bir bilgi ve belge ibraz edilmediği, davacının mal sattığını bildirdiği ….

İnşaat İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile Nisa İç ve Dış Tİcaret Limited Şirketi hakkında tanzim edilen 18/03/2016 tarih ve ... sayılı Görüş ve Öneri Raporunda, davacının defter ve belgeleri üzerinde yapılan bir incelemeye ilişkin hususlara yer verilmediği gibi hakkında sahte fatura düzenlediğine yönelik somut tespitlerinde bulunmadığının görüldüğü dolayısıyla 6736 sayılı Kanun'un 5. maddesi kapsamında usulüne uygun olarak matrah artırımından yararlandıktan sonra yapılan incelemeye dayalı olarak tarh edilen ve kesilen cezalarda hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen 23/11/2017 tarih ve 19 sayılı Vergi Tekniği Raporu ile beyan edilen tutardaki hasılata ulaşılabilecek ticari organizasyona sahip olmadığı ve emtia alışlarının bir kısmını haklarında komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme fiili nedeniyle vergi tekniği raporu tanzim edilen kişilerden gerçekleştirdiği hususlarının saptandığı, 2015 ve 2016 yıllarına ilişkin matrah artırımında bulunulmuş olsa da ….

İnşaat İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile …. İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen 18/03/2016 tarih ve 3 sayılı Görüş ve Öneri Raporu ile bu firmalarla birlikte haksız yere katma değer vergisi iadesi almak amacıyla organizasyon oluşturdukları tespit edildiğinden, davacının matrah ve vergi artırımından faydalanma imkanı bulunmadığından adına yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ….'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.