Danıştay 3. Daire E.2019/4056 K.2022/1147

Dava konusu istem: Davacı adına kayıtlı taşınmazlara, kanuni temsilcisi olduğu asıl borçlu … İnşaat Gıda Tekstil ve Hayvancılık Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin borçlarının tahsili amacıyla … tarih ve … sayılı bildirim üzerine uygulanan hacizlerin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Haczin dayanağı davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin davacının ikametgah adresine tebliğe gönderildiği, ancak tebliğ zarfının, arkasında "bila -tebliğ iade" kaşesi vurularak geri gönderilmesi üzerine ilanen tebliğ edildiği, muhatabın adreste bulunamaması hususu tutanak altına alınarak iadesi yoluna gidilmesi gerekirken kaşe basılarak ve sadece posta memuru tarafından imzalanarak iade edildikten sonra yapılan ilanen tebliğin usulüne uygun olmadığı dikkate alındığında, kamu alacağının davacı adına usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilerek takip kesinleşmediğinden, davacının taşınmazlarına uygulanan hacizlerde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle hacizler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen amme alacaklarının tahsili amacıyla uygulanan hacizlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.