Danıştay 3. Daire E.2019/4370 K.2022/1120

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Gençlik ve Spor Kulübünden alınamayan 2009 ila 2013 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ila … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emirlerinin dayanağını oluşturan ve asıl borçlu dernek adına düzenlenen ödeme emirleri ilanen tebliğ edilmiş ise de sözü edilen ödeme emirlerinin derneğin adresinde tebliğ edilemediği hususunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde belirtilen şahısların imzasına yer verilmek suretiyle saptanmadığı dikkate alındığında, ilanen tebliğ koşullarının oluştuğundan söz edilemeyeceğinden davacının kanuni temsilci sıfatıyla takibinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emirleri içeriği kamu alacakları için asıl borçlu dernek adına düzenlenen ödeme emirlerinin derneğin adresinde bulunmaması nedeniyle tebliğ edilemediği, devamında söz konusu ödeme emirlerinin ilanen tebliğ edildiği, ilanen tebliğ koşullarının gerçekleştiği olayda, dernekten tahsili imkansız hale gelen kamu alacaklarının tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.