Danıştay 3. Daire E.2019/4692 K.2022/1241

Dava konusu istem: Davacı adına, emtia alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği yolunda saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak sözü edilen faturalara konu indirimleri reddedilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2015 yılının Şubat ila Nisan dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanun'un 5.maddesinin 3. fıkrası ile mükelleflerin bu fıkrada belirtilen şartlar dahilinde katma değer vergisi matrahını arttırdıkları takdirde söz konusu yıllara ilişkin inceleme ve tarhiyat yapılamayacağı, 9. fıkrası ile de 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinin (b) fıkrasında belirtilen defter,

kayıt ve belgeleri yok edenlerin veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenlerin maddenin 3. fıkra hükümlerinden yararlanamayacaklarının hükme bağlandığı,

2012 ilâ 2015 yıllarına ait katma değer vergisi matrahlarının 17/10/2016 tarihinde verilen bildirim ile artırılarak tahakkuk ettirilen vergilerin ödeme planına bağlandığı ve taksitlerin vadesinde ödendiğinin anlaşıldığı olayda, matrah artırım talebinin kabul edilmediği veya iptal edildiği yönünde davalı idare tarafından dosyaya herhangi bir bilgi ve belge de sunulmadığından, davacının 2015 yılı hesaplarının incelenmesi üzerine adına yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının bir kısım alışlarını sahte faturalarla belgelendirdiği saptandığından adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, 6736 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden önce davacı hakkında 2012 ve 2013 yıllarında düzenlediği faturaların bir kısmının sahte olduğu yolunda vergi tekniği raporunun tanzim edildiği, Kanun'un 5. maddesi kapsamında matrah artırımında faydalanamayacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.