Danıştay 3. Daire E.2019/5168 K.2020/4501

İstemin Özeti

Davacı adına, 2009 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. ve 6. bendleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarına karşı açılan davada; faturanın verilmediği, alınmadığı ya da gerçek meblağdan farklı meblağa yer verildiği hususunda somut tespit olmadığından, sahte fatura kullanımından dolayı 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1.bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı,

ödemelerin finans kurumları aracılığıyla yapılmasına rağmen, kasa, alınan çekler ve alıcılar hesaplarında muhasebeleştirilmesi tek düzen hesap planına ilişkin usul ve esaslara uyulmadığını gösterdiğinden aynı maddenin 6. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasını kaldıran, aynı maddenin 6. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden ise davayı reddeden ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yönetilen temyiz istemini harcamaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalarla belgelendirilmesi, 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendinde özel usulsüzlük cezası kesilmesi gereken eylemler arasında gösterilmediği için kesilen ceza maddenin öngörülüş amacına uygun düşmediğinden,

Vergi Mahkemesi kararının, …, …, …, …, …, …, …, …, … ve …'dan alınan faturalardan kaynaklanan özel usulsüzlük cezasının yazılı gerekçeyle kaldırılması yolundaki hüküm fıkrasında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmadığı gibi dava konusu özel usulsüzlük cezasının, …'dan alınan faturalardan kaynaklanan kısmı, faturanın verilmediği, alınmadığı ya da gerçek meblağdan farklı meblağa yer verildiği hususunda somut tespit olmadığı gerekçesiyle kaldırılmış ise de ….Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davacı adına yapılan tarhiyatın adı geçen mükelleften alınan faturalara isabet eden kısmı kaldırıldığından,

dolayısıyla cezanın, sözü edilen şahıstan alınan faturalar nedeniyle kesilen kısmının dayanağı kalmadığından değinilen firmaya ilişkin hüküm fıkrasının da sonucu itibariyla hukuka uygun olduğu gerekçesiyle reddeden Danıştay Üçüncü Dairesinin 03/12/2018 tarih ve E:2015/2751, K:2018/7310 sayılı kararının; davacı adına düzenlenen vergi inceleme raporu ile çeşitli mükelleflerden aldığı sahte faturaları defter, belge ve kayıtlarına intikal ettirdiği,

alışlarını gerçek faturalarla belgelendirmediği tespit edildiğinden 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek düzeltilmesi istenmiştir.

Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir.

Tetkik Hakimi : …

Düşüncesi : Kararın düzeltilmesi isteminin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının; …'dan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrası yönüyle kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince kararın düzeltilmesi istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen sebepler 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi hükmüne uygun bulunduğundan, kararın düzeltilmesi isteminin kısmen kabulü ile Danıştay Üçüncü Dairesinin 03/12/2018 tarih ve E:2015/2751, K:2018/7310 sayılı kararının; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının; …'dan alınan faturalardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına karar verildikten sonra temyiz istemi sözü edilen hüküm fıkrası yönünden yeniden incelenerek işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. nendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının, …'dan alınan alınan faturalardan kaynaklanan kısmı yönünden ilgili olduğu 2009 yılının Nisan, Temmuz ila Aralık dönemleri için yapılan katma değer vergisi tarhiyatının, adı geçen şahıstan temin edilen faturalardan kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin … Vergi Mahkemesinin … gün ve E: …, K: … sayılı kararının değinilen hüküm fıkrası Danıştay Üçüncü Dairesinin 10/11/2020 tarih ve E:2019/5165, K:2020/4500 sayılı kararı ile bozulduğundan ve bu bozma kararı uyarınca verilecek kararın sonucu cezanın sözü edilen kısmını etkileyeceğinden, bahsedilen hüküm fıkrasının söz konusu kararda yer alan esaslar doğrultusunda yeniden karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin kabulüyle ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının …'dan alınan faturalardan kaynaklanan kısmının kaldırılmasına yönelik hüküm fıkrasının bozulmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, Dairemiz kararının diğer hüküm fıkrasına karşı ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un 54. maddesinde yazılı sebeplerden hiçbirine girmediğinden, kararın düzeltilmesi isteminin sözü edilen hüküm fıkrası yönünden reddine, 10/11/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

X. KARŞI OY

Danıştay Üçüncü Dairesinin 10/11/2020 tarih ve E:2019/5165, K:2020/4500 sayılı kararının X. Karşı Oy" bölümünde açıklanan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca kararın düzeltilmesi isteminin kısmen kabulü ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının tarhiyatın …'e ait faturalardan kaynaklanan kısmı yönünden özel usulsüzlük cezasının da bu gerekçeyle kaldırılması gerektiği oyuyla Karara katılmıyoruz.