Danıştay 3. Daire E.2019/6449 K.2022/1445

Dava konusu istem: Davacı adına, Tasfiye Halinde … Gıda Ticaret Limited Şirketi'nin yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddedilmesi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 17. maddesinin 9. fıkrasına göre kanuni temsilci sıfatıyla 2012 yılının Kasım ve Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının kanuni temsilcisi olduğu ve tasfiye halindeki şirketin ticaret sicil kayıtlarından silinmediği anlaşıldığından, hukuki varlığı devam eden şirket hakkındaki tarhiyatın ancak şirket tüzel kişiliği adına yapılabileceği, bu nedenle 5520 sayılı Kanunu'nun 17. maddesinin 9. fıkrasına göre kanuni temsilci sıfatıyla davacıya yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tasfiye Halinde … Gıda Ticaret Limited Şirketi'nin usulüne uygun olarak yapılan tebliğe rağmen yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemesi nedeniyle katma değer vergisi indirimlerinin reddedilmesi üzerine , 5520 sayılı Kanunu'nun 17. maddesinin 9. fıkrasına göre dava konusu tarhiyatların yapıldığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.