Danıştay 3. Daire E.2020/1296 K.2022/4280

Dava konusu istem: Davacı adına tesis edilen gerçek usulde gelir vergisi mükellefiyetinin iptali ile gayrimenkul satışlarının ticari kazanç kapsamında olduğundan bahisle takdir komisyonu kararına istinaden 2008 yılının Ocak ila Mayıs, Temmuz ve Kasım dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu katma değer vergisinin matrahı yönünden bağlı bulunduğu gelir vergisi tarhiyatı Mahkemelerinin ... tarih ve E..., K:... sayılı kararıyla kaldırıldığından, yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı, mükellefiyet tesisinin iptali istemiyle açılan dava Mahkemelerinin E:... sayılı dosyasında derdest olduğundan, davanın bu kısmının incelenemeyeceği gerekçesiyle tarhiyat kaldırılmış, mükellefiyet tesisinin iptali istemi yönünden ise dava incelenmeksizin reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, takdir komisyonu kararına istinaden yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davacı tarafından, davanın konusunun tarhiyat olduğu, dava dilekçesinde mükellefiyete ilişkin açıklamalarının iptal talebinin gerekçesine ilişkin olduğu, avukatlık ücretinin hatalı takdir edildiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Davacı tarafından, ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.