Danıştay 3. Daire E.2020/1630 K.2023/701

Dava konusu istem: Davacı adına, 2016 yılına ait yabancı devlet vergi alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacıya karşı Romanya'da açılan davanın kabul edildiği olayda, her ne kadar davalı idare tarafından, davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emri içeriğinin "9139 kodlu yabancı devletler vergi alacağı" olduğu belirtilmiş ise de Romanya … Mahkemesi'nce verilen kararda, dava konusu edilen alacak "özel hukuk alacağı" niteliğini taşıdığı anlaşıldığından "Türkiye ile Romanya Arasında Gelir ve Servet Üzerinden Alınan Vergilerde Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşması" uyarınca işlem tesis edilmesinin yasal dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3.fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Romanya ... Mahkemesi'nce davacının söz konusu alacağın sorumlusunun olduğunun ortaya konulduğu, imzalanan antlaşma gereğince tahsilat yardımlaşması çerçevesinde işlemlerin yürütüldüğü ve bu konuda yapılan itirazların şekilsel olabileceği, alacağın özel hukuk alacağı değil Romanya Devletinin katma değer vergisi ve kazanç vergisi alacağı niteliğini taşıdığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.