Danıştay 3. Daire E.2020/1757 K.2022/5402

Dava konusu istem: Davacı adına, 2013 yılının Şubat, Mart ve Mayıs ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine karşı açılan davanın sonuçlandırıldığı yargı kararı üzerine düzenlenen ... tarih ve ... ila ... sayılı (2) no'lu ihbarnamelerin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu (2) no'lu ihbarnamelerin, ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:.., K:.. sayılı kararına uygun olarak düzenlendiği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2013 yılının Şubat, Mart ve Mayıs ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin Mahkeme kararıyla kaldırılması üzerine mükerrer olarak ihbarname düzenlenmesinin ardından dava konusu (2) no'lu ihbarnamelerin tanzim edildiği, gecikme faizi ve karar harcının hatalı hesaplandığı, vergi uygulamasındaki amacın gerçeğe en yakın işlemlerin vergilendirilmesi olduğu ancak hakkındaki vergilendirmenin esasının incelenmediği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

(2) no'lu ihbarnameye karşı yapılacak yargısal denetimin vergi aslının ve fer'ilerinin mahkeme kararına uygunluğu ve maddi hata halleriyle sınırlı olduğu, dava konusu (2) no'lu ihbarname ile dayanağı mahkeme kararı arasında uyumsuzluk bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.