Danıştay 3. Daire E.2020/1852 K.2020/4955

Dava konusu istem: Davacı adına, 14 mükellefe sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği ve bir kısım hasılatını da kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitlere yer verilen vergi tekniği raporu done alınmak suretiyle takdir komisyonu kararı uyarınca, 2011 yılının Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemleri için re'sen salınan, komisyon gelirinden kaynaklanan kısım bakımından üç kat, kayıt dışı bırakılan hasılattan kaynaklanan kısım yönünden bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesince, Vergi Mahkemesi kararının, tarhiyatın, komisyon gelirinden kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının bozulması üzerine uyuşmazlık bu yönden incelenerek davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki saptamalardan, 14 mükellefe gerçek bir emtia teslimi ve hizmet ifasına dayanmaksızın komisyon karşılığı fatura düzenlendiği sonucuna ulaşıldığından,

komisyon gelirinin düzenlenen fatura tutarları toplamının %2'si kadar olduğu yolundaki yerleşik Danıştay kararlarına uygun olarak takdir edilen matrah esas alınarak hesaplanan geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı, yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği gerekçesiyle, geçici vergi ile üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katını aşan kısmı kaldırılmış, bir kata isabet eden vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği saptanan davacı adına salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.