Danıştay 3. Daire E.2020/2178 K.2023/3849

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ihracat istisnası kapsamında haksız olarak katma değer vergisi iadesi aldığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporu doğrultusunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak söz konusu verginin geri alınması amacıyla 2013 yılının Şubat ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile aynı yılın Haziran ve Kasım dönemlerine ilişkin olarak kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla Ba bildirim formu verildiğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İhracata konu alımların sahte olduğu hususu ilgili mükellefler nezdinde düzenlenmiş vergi tekniği raporlarıyla ortaya konulmadığı gibi ihracatın gerçekten yapılmadığına ilişkin somut tespitler bulunmadığı, kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla Ba bildirim formu verilmesi nedeniyle özel usulsüzlük cezası kesilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerle haksız şekilde katma değer vergisi iadesi alındığının ortaya konulduğu, 381 sıra No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, mükelleflerin süresinden sonra düzeltme yapmaları durumunda özel usulsüzlük cezası kesileceğinin düzenlendiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.