Danıştay 3. Daire E.2020/2814 K.2022/4110

Dava konusu istem: Davacı adına, 2007, 2011 ve 2012 yıllarının muhtelif dönemlerine ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen …tarih ve …ile …tarih ve …takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu … takip numaralı ödeme emri içeriği borçlar ve … takip numaralı ödeme emri içeriği 2012-1 ila 3 ve 6 plaka tutanak numaralı borçların dayanağını oluşturan vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin davacıya tebliğ edildiğine yönelik tebliğ alındısı dosyaya ibraz edilemediğinden takip edilen kamu alacağının usulüne uygun bir şekilde kesinleştiği hususunun idarece ispat edilemediği, … takip numaralı ödeme emri içeriği diğer kamu alacaklarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle … takip numaralı ödeme emri ile … takip numaralı ödeme emrinin 2012-1 ila 3 ve 6 plaka tutanak numaralı borçlardan kaynaklanan kısmı iptal edilmiş, … takip numaralı ödeme emrinin diğer kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emrine itiraz sebeplerinin sınırlı olduğu, düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.