Danıştay 3. Daire E.2020/3486 K.2023/964

Dava konusu istem: Davacı tarafından, icra müdürlüğünce müzayede yoluyla satışı gerçekleştirilen hisse senedini satın alması dolayısıyla ödediği katma değer vergisinin 3065 sayılı Katma Değer Vergisinin 17. maddesinin 4. fıkrasının g bendi uyarınca istisna kapsamında olduğundan bahisle faiziyle birlikte iadesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine dair ...tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 3065 sayılı Katma Değer Vergisinin 17. maddesinin 4. fıkrasının g bendi uyarınca hisse senetlerinin teslimi katma değer vergisinden istisna olduğu, bu nedenle haksız ve yersiz yere ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’a göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faizi ile birlikte iadesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilerek 407.826.00-TL verginin tahsil tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hisse senedi satışlarının katma değer vergisinden istisna olduğundan bahisle icra mahkemesine yapılan şikayetin reddedildiğinin göz ardı edildiği, açık artırmanın usulüne uygun gerçekleştirildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Hisse senedi satışının istisnaya tabi olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.