Danıştay 3. Daire E.2020/3590 K.2022/3049

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle değinilen faturalara konu katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2008 yılının Aralık dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında 2008 yılının Aralık dönemine ilişkin aynı firmadan alınan aynı faturalara istinaden aynı maddi ve hukuki sebebe dayalı iki farklı vergi inceleme elemanı tarafından farklı tarihlerde hazırlanan vergi inceleme raporlarının bulunduğu, bu raporlardaki tespitler uyarınca da davacı hakkında iki farklı katma değer vergisi tarhiyatı yapıldığının anlaşıldığı olayda, dava konusu tarhiyatın mükerrer olması nedeniyle hukuka aykırı düştüğü gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi inceleme elemanları tarafından düzenlenen …tarih ve …sayılı vergi tekniği raporunda aralarında …Metal İnşaat Hafriyat Nakliyat Peyzaj Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin de bulunduğu birçok firma hakkında sahte fatura düzenleyicisi olduğu kanaatine varıldığı, geçerli olmayan belgeler üzerinde yer alan katma değer vergisinin indiriminin de söz konusu olamayacağı, sahte faturaları kayıtlarına alan davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından farklı tarihlerde farklı raporlar tanzim edilmek suretiyle aynı dönem ve aynı sebeple yapılan tarhiyatın mükerrerlik arz ettiği, dolayısıyla yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.