Danıştay 3. Daire E.2020/3621 K.2023/196

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı ve transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunduğu yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın, hasılatın bir kısmının kayıt ve beyan dışı bırakılmasından kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık görülmediği, transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımı yapılmasından kaynaklanan kısımda ise hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi azaltılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davalı idare tarafından, 23/07/2018 tarihinde elden tebliğ edilen yazıyla 2015 yılına ait yasal defter ve belgeleri üzerinde yapılan vergi incelenmesi neticesinde tespit edilen hususlar konusunda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 257. maddesi uyarınca bilgi vermek, 141. maddesi uyarınca tutanağı imzalamak, Ek 11. maddesi uyarınca tarhiyat öncesi uzlaşma talebinin olup olmadığı hususunu bildirmek üzere söz konusu yazının tebliğ tarihinden itibaren dört gün içinde Başkanlıkları adresine gelmesi gerektiğinin belirtildiği,

davacı kurum temsilcisi tarafından, 26/07/2018 tarihli dilekçeyle işleri ve kanuni temsilcinin sağlık sorunları nedeniyle 06/08/2018 tarihinden önce davete icabet edilemeyeceğinin ancak dinlenme ve tarhiyat öncesi uzlaşma talep edildiğinin bildirildiği, 23/07/2018 tarihinde davacı şirket yetkilisi ile vergi müfettiş yardımcısının imzalarını taşıyan vergi inceleme taslak tutanağının, 29/07/2018 tarihinde de 2018-A-5219/3 sayılı vergi inceleme raporunun düzenlendiği, 30/07/2018 tarihli yazıyla davacı kurum temsilcisinin 31/07/2018 tarihinde rapor değerlendirme komisyonunda dinlenebileceğinin bildirildiği,

aynı gün söz konusu yazının tebliğ edildiği, 31/07/2018 tarihinde de davacı kurum temsilcisinin anılan komisyonda davete icap etmediğinin tutanak altına alındığının anlaşıldığı olayda, 213 sayılı Kanunu'nun 14. maddesinde belirlenen sürenin azaltılabileceğine ilişkin herhangi bir istisna öngörülmemiş olması ve Kanunda açıkça süre belirlenmemişse idarenin belirleyeceği sürenin onbeş günden az olamayacağı, gönderilen yazıda davacıya dört günlük bir süre verildiği hususları göz önüne alındığında,

usulüne uygun şekilde yapılmış bir incelemeden söz edilemeyeceği gerekçesiyle davacı istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra tarhiyatın belirtilen kısmı da kaldırılmış, davalı idare istinaf başvurusu ise bu nedenle reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin imzaya davet yazısına icabet etmediği, yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Şirket ortağı olmayan ve tebligat almaya ehil bulunmayan kişiye tebligat yapılmaya çalışılması nedeniyle şahsın tebliğden imtina ettiği, buna istinaden idarece kapıya yapıştırılmak suretiyle yapılan dinlenmeye davet yazısının tebliğinin hukuka aykırı olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.