Danıştay 3. Daire E.2020/4775 K.2021/1118

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle 2003 yılının Şubat dönemine ilişkin re'sen salınan katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle % 50 oranında artırılan bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük ve aynı Kanun'un 352. maddesinin 1. fıkrasının 3. bendi uyarınca kesilen usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesince, Vergi Mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı yönünden hüküm kurulmak üzere bozulması sonucunda söz konusu bozma hükmüne uyularak yapılan incelemede 2007 yılına ilişkin vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınmayacağı gerekçesiyle vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi ziyaı cezasına sebebiyet vermekten ceza kesilerek cezası kesinleşenlere, cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere vergi ziyaından dolayı tekrar ceza kesilmesi durumunda cezanın artırılarak uygulanacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü :

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.