Danıştay 3. Daire E.2020/526 K.2023/869

Dava konusu istem: Davacı adına 2012 yılının muhtelif dönemlerine ait gelir vergisi, katma değer vergisi, özel tüketim vergisi, vergi ziyaı cezası, gecikme faizi ve özel usulsüzlük cezasından oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin dayanağını oluşturan vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin davacının bilinen adresinde tebliğ edilemediğinden bahisle ilanen tebliğ yoluna gidilmiş ise de tebliğ alındısında, neden tebliğ yapılamadığına ilişkin herhangi bir açıklama ve tarih bulunmadığından olayda ilanen tebliğ koşullarının oluştuğundan dolayısıyla ihbarnameler içeriği borcun kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, öte yandan, bahse konu vergi ve cezaların 2012 yılına ilişkin olduğu göz önüne alındığında,

vergi alacağının doğduğu tarihi takip eden takvim yılı başından itibaren beş yıllık zamanaşımı süresi içerisinde usulüne uygun şekilde mükellefe tebliğ edilememiş olması nedeniyle söz konusu vergi ve cezaların zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mükelleflerin adres değişikliği hususunu vergi idaresine bildirmekle yükümlü bulundukları, davacıya bilinen adresinde ulaşılmaması üzerine yapılan ilanen tebliğin usulüne uygun olduğu, dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

2575 sayılı Danıştay Kanununa 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde uyarınca hüküm veren Danıştay Üçüncü ve Yedinci Dairelerince oluşturulan Müşterek Kurulca işin gereği görüşülüp düşünüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.